BIRTHDAY RANT?

Grabe, ang tagal ko na pa lang walang entry dito. Hmm, as usual, andito na naman ako kasi madami na naman akong isipin.. hays.. e kasi, nalalapit na naman ang birthday ko kaya ganto na naman ako. lagi na lang talagang ganto.. grabe ah, karir na karir ko na..

Brix is back.. yung nanakit saken.. yung nagpaiyak saken ng bongga.. yung taong kahit anong hirap mahalin e sobrang minamahal ko pa din hanggang ngayon..

Nakalimutan ko na sya actually, not totally forgotten naman, i mean is, natutunan ko na syang wag masyadong isipin.. until that day, kung kelan akala ko okay na ako, okay na lahat, na tanggap ko ng wala na talaga kaming pag asa,, DUMATING ULIT SIYA.. parang bumalik na naman ako sa dati, yung feelings ko sa kanya na akala ko e wala na, yun pala nakatago lang at yun nga, lumabas na.. masaya ako. genuine ang sayang naramdaman ko nung bumalik sya at nakausap ko ulet.. pero hindi bongga ung sayang yun kasi AKO NAMAN ANG MAY PROBLEMA. Bakit ba laging ganun, di talaga pwedeng masaya ka palagi.. Maraming against kay Brix.. dahil naman kasi sa mga ginawa nya, kahit sino magagalet e. Naiintindihan ko sila, they just want all of the best things for me, dahil nga naman kasi andami ng nangyare saken.. of course, I DESERVE TO BE HAPPY AND TO BE LOVED. Pero ang alam ko lang kasi si Brix lang ang makakapagpasaya saken.. siya yung mahal ko e, kaya kahit na ayaw nila, wala akong pakelam. hindi naman sila ang nakikisama, hindi naman sila ang mas nakakakilala kay Brix.. sounds so stupid kasi nasasabi ko to kahit sobra akong nasaktan sa kanya.. wala e, MAHAL KO E. Ganon naman daw kasi talaga yun, pag mahal mo ang isang tao dapat TANGGAP MO SIYA. 

Pero sa nangyayare ngayon, hindi ko na alam e.. naging honest lang naman ako sa kanya e.. oo, mali talaga ako, maling mali.. pero, gosh! nakakapaiyak.. hindi ko na talaga alam gagawin ko or sasabihin ko.. ang lama ko lang talaga is MAHAL NA MAHAL NA MAHAL NA MAHAL KO SI BRIX AT AYOKO NG MAWALA SIYA SAKEN. ayan na, tumulo na naman luha ko.. aba, ngayon na lang ulet ako umiyak at dahil na naman sa kanya, haha! siya lang talaga nakakapagpaiyak saken.. ang tanga ko kasi e, kahit din naman sya, ang tanga niya.. kung sana lang pinahalagahan nya ung pagpapahalaga ko sa kanya dati sana hindi kami aabot sa ganito.. sana hindi ako umiiyak na naman.. walang magagawa, kasalanan ko e.. pero ayaw ko talaga siyang mawala ulet saken.. ang sakit.. ang sakit sakit.. 

Bakit ba kasi kelangan lagi na lang ako yung ganito? yung umiiyak,, ung nasasaktan... yung tanga.. hindi ko na ba talaga deserve maging masaya? every birthday ko, wish ko lagi 'MAGING MASAYA NA AKO' kaso iba nangyayare e.. kabaligtaran.. 

Dati pag ganito nararamdaman ko, chocolates at blog lang nagiging okay na ako.. pero ngayon? aba, nakaubos na ata ako ng isang box na tig'30 pcs na ferrero, isang toblerone, some patchis, at mga chocolate ni ate na kinukuha ko lage sa bahay nya.. wala e, UMIIYAK PA DIN AKO. 

AYOKO NA TALAGA NG GANTO.. GUSTO KO NAMAN SUMAYA.. KAHIT MAN LANG SANDALI.. KASI KUNG HINDI PA DIN.. PIPILIIN KO NA LANG MAMATAY TALAGA KESA LAGING GANITO..