HALO-HALO..

Sobrang saya ko! kasi graduated na ang kapatid ko, meron na kaming pagmamalaking ENGINEER!! :) Sooooo proud! Pero di lang pala saya nararamdaman ko.. may konting inggit at panghihinayang..

Last year, sana andun din ako sa lugar na yun.. may suot na toga, walang sawang kuhaan ng pictures with classmates, instructors and friends.. aakyat ng stage to get my certification of completion (after a year pa daw kasi ang diploma).. kasama sa mga kakanta ng Grad Song.. and yung magbibigay ng rose kay Mama tapos sasabihin sa kanya na "'Ma, sa laban na to, hindi ako ang panalo kundi ikaw.. ako lang ang double mo dito, ako ang lumaban pero lahat ng toh sayo lahat.".. Syempre alam kong iiyak ako, tapos iha'hug ako ng best friend ko.. yung kasama ko ding lumalaban para naman sa family niya.. Ang saya lang sana isipin na sana naranasan ko yan.. KASO HINDI..

Pero SOOOOON, sana maranasan ko din yun.. hindi pa naman huli ang lahat diba?



Mama.. let me rest and ayusin ang buhay ko.. mangyayare din yan saken.. magiging proud ka din saken someday.. hintayin mo yan Mama.. Lalaban ako ulet.

this is for you, June Carl Liboon Malapit.

wow makareact?? tsk..

wala kong pakelam sa mga sasabihin mo, or kahit sa anong gawin mo. ang kapal ng mukha mo!! shit lang, tulad ng sinabi mo na wala ka naman na palang pakelam saken, bat mo pa kelangang magreact? besides, kita mo comment ko? so ano naman?? malamang makikita mo yun ikaw pa na demonyo ka? :)

ksp pala? pwede ba, di kita pinapakelamanan sa mga pinagpopost mo or kung anu man ang ginagawa mo, wag mo din akong pakelaman! yung sa sakit ko? tangina, tangina mo. tangina mo sobra. alam na alam mo kung bat ako nagpopost ng ganun! wala akong nasasabihan ng mga nararamdaman ko, kaya sa blog ko ako nagsasabi hindi para magpapansin! ang kapal ng mukha mo, OO, DAHIL DYAN SA MGA PINAGSASABI MO TALAGANG KINAKAHIYA NA KITA. SINUSUMPA PA KITA. wala akong pakelam sa kung anong alam mo sa buhay ko at sa mangyayare pa, tangina mo, nakakapaiyak ka sa galit!!!

palengkera ako, oo, siguro.. ganun talaga ako e. kesa sa itago ko nararamdaman ko.

sorry ha? ikaw na kasi magaling sa english, sorry kasi nagkakamali kami kasi di naman kami katulad mo na akala mo e perfect. hiya ko talaga.

Let me live my life to its fullest!

Hays.. lets be more serious this time.

Nagbago na ako. Marami na akong binago sa sarili ko. Kelangan e, kelangan ko para sa sarili ko. Wala naman kasi akong ibang aasahan kundi sarili ko lang, yung mga taong nagsasabi na they will be there at my side if I need them? well, they disappeared. Ako na lang tumutulong sa sarili ko, kaso how can I help myself kung sariling katawan ko naman ang di tumutulong saken?

Yesterday, I went to my doctor for a check up kasi sabi nila Ate, they're all worried on what's happening to me, sa foot ko na minamanas.. and isa daw kasing serious symptom yun lalo na at may heart problem ako. So there, I had my ECG and okay naman daw except for irregular heart rate.. yung sa manas ko? simtomas daw yun na may rheumatic heart disease.. pero not sure pa naman daw kasi di pa din ako nakakapagpa'2D Echo dahil sa wala pa kaming pera. Niresetahan lang muna ako ng gamot (yes, welcome back my dear medicines! ) for 2 weeks dahil need ko ulet magpacheckup..

Ang hirap ng ganto.. sobra sobra.. minsan naiisip ko na sumuko na at hindi ko na kinakaya to.. pera? oo, kelangan ko ng pera para sa mga medications ko.. kaso hindi naman kami mayaman para matustusan yun.. ang hirap :( di ko na talaga kinakaya to so I need to let this out para na din mabawasan ang isipin ko..


Lord, please heal me. give me more strength, please.

SHIT HAPPENS

CUT THE BULLSHIT. Ewan ko lang kung sign yan para saken na nakita ko o wala lang. Yesterday was full of shits. Though meron naman GOOD NEWS pero, mas nangibabaw saken ang pagkainis ko, dala na siguro ng init, gutom at pagod, pero sobrang nainis talaga ako. Lets say na ako yung may kailangan, ako yung lumapit (nagtext lang ako), pero wala pa din siyang karapatang magsalita ng ganun kay Mama. Like duh, napaliwanag ko naman kung baket walang mabigay si Mama dahil amy inaasikaso at busy so there's no choice kundi ako ang maghanap ng paraan and siya lang naisip kong makakatulong saken pero anyare? ayun, ganun pa. Ang kapal lang ng mukha. Nag-aalala daw siya, sa lagay na yun? nag.aalala na siya? tsk.. i gave him some ways na pero wala pa din. tsk.. ewan sayo.

WALA YANG MGA REASON REASON NA YAN KUNG WILLING KA TALAGANG TUMULONG.