Kaya ko.. kakayanin.. mabubuhay naman akong mag-isa e. Alam ko yun, at kelangan.. gusto ko yun e. Mas mahirap kasi kung mag stay pa ako dito, mas mapapadali ang kamatayan ko.
Mas mabuti ng mamuhay akong mag-isa, by that, wala na silang masasabi pang kung ano saken.. ayoko na e, sobrang hirap na ako :(
No comments:
Post a Comment