Sobrang saya ko! kasi graduated na ang kapatid ko, meron na kaming pagmamalaking ENGINEER!! :) Sooooo proud! Pero di lang pala saya nararamdaman ko.. may konting inggit at panghihinayang..
Last year, sana andun din ako sa lugar na yun.. may suot na toga, walang sawang kuhaan ng pictures with classmates, instructors and friends.. aakyat ng stage to get my certification of completion (after a year pa daw kasi ang diploma).. kasama sa mga kakanta ng Grad Song.. and yung magbibigay ng rose kay Mama tapos sasabihin sa kanya na "'Ma, sa laban na to, hindi ako ang panalo kundi ikaw.. ako lang ang double mo dito, ako ang lumaban pero lahat ng toh sayo lahat.".. Syempre alam kong iiyak ako, tapos iha'hug ako ng best friend ko.. yung kasama ko ding lumalaban para naman sa family niya.. Ang saya lang sana isipin na sana naranasan ko yan.. KASO HINDI..
Pero SOOOOON, sana maranasan ko din yun.. hindi pa naman huli ang lahat diba?
Mama.. let me rest and ayusin ang buhay ko.. mangyayare din yan saken.. magiging proud ka din saken someday.. hintayin mo yan Mama.. Lalaban ako ulet.
No comments:
Post a Comment